موضوع‌ها
جوانی در شعر پنج شاعر
نزدیک‌ترین ابیاتِ هر شاعر به این موضوع، برگزیده با جست‌وجوی معنایی؛ هر بیت به شعر کاملش پیوند دارد.
حافظ دربارهٔ جوانی
- غزل شماره ۴۶۰
جوانی باز می آرد به یادمسماع چنگ و دست افشان ساقی
- رباعی شماره ۱۸
ایام شباب است شراب اولیتربا سبز خطان باده ناب اولیتر
- غزل شماره ۹
رونق عهد شباب است دگر بستان رامی رسد مژده گل بلبل خوش الحان را
- غزل شماره ۲۹۵
نشاط و عیش و جوانی چو گل غنیمت دانکه حافظا نبود بر رسول غیر بلاغ
- غزل شماره ۲۵۶
ز وصل روی جوانان تمتعی بردارکه در کمینگه عمر است مکر عالم پیر
- غزل شماره ۳۲۹
جامی بده که باز به شادی روی شاهپیرانه سر هوای جوانیست در سرم
- غزل شماره ۳۲۱
هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدمهر گه که یاد روی تو کردم جوان شدم
- غزل شماره ۱۶۴
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شدعالم پیر دگرباره جوان خواهد شد
خیام دربارهٔ جوانی
- رباعی ۱۶
امروز که نوبت جوانی من است،می نوشم از آن که کامرانی من است؛
- رباعی شماره ۱۰۸
ز آن می که حیات جاودانیست بخورسرمایه لذت جوانی است بخور
- رباعی شماره ۶۳
افسوس که نامه جوانی طی شدو آن تازه بهار زندگانی دی شد
- رباعی ۱۳۳
می نوش که عمر جاودانی این است،خود حاصلت از دور جوانی این است.
- رباعی ۳۵
افسوس که نامه جوانی طی شد،وان تازه بهار زندگانی دی شد؛
- رباعی شماره ۴۷
می نوش که عمر جاودانی اینستخود حاصلت از دور جوانی اینست
- رباعی ۹۷
با موی سپید سرخوشم کز می تو؛پیرانه سرم بهار دل تازه شده است.
- رباعی شماره ۱۳۴
یک چند به کودکی باستاد شدیمیک چند به استادی خود شاد شدیم
فردوسی دربارهٔ جوانی
- بخش ۹
جهانی ز پیری شده نوجوانهمه سبزه و آبهای روان
- بخش ۱۱
جوانی همی سازد از خویشتنز سالش همانا نیامد شکن
- بخش ۱
همیشه جوان تا جوانی بودهمان زنده تا زندگانی بود
- بخش ۱۲
جوانی کجا یانسش بود نامجهانجوی و بخشنده و شادکام
- پادشاهی زوطهماسپ
جهان چون عروسی رسیده جوانپر از چشمه و باغ و آب روان
- بخش ۹
درختان بسیار و آب روانهمی شد دل سالخورده جوان
- بخش ۲۲
چنان شاد شد زان سخن پهلوانکه با پیر سر شد به نوی جوان
- بخش ۲۸
جوانی که آید بمابر درازهم از روز پیری نیابد جواز