- غزل شماره ۴۰۸
برخاست بوی گل ز در آشتی درآیای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو
- غزل شماره ۲۳۹
رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمیدوظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید
- غزل شماره ۴۵۶
نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشیکه بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
- غزل شماره ۴۲۹
خوش نازکانه می چمی ای شاخ نوبهارکشفتگی مبادت از آشوب باد دی
- غزل شماره ۱۴۵
رسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی بادبنفشه شاد و کش آمد سمن صفا آورد
- غزل شماره ۴۳۰
ذخیره ای بنه از رنگ و بوی فصل بهارکه می رسند ز پی رهزنان بهمن و دی
- غزل شماره ۱۱۲
بعد از این دست من و دامن سرو و لب جویخاصه اکنون که صبا مژده فروردین داد
- غزل شماره ۱۱۵
بهار عمر خواه ای دل وگرنه این چمن هر سالچو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هزار آرد