موضوع‌ها
آزادگی در شعر پنج شاعر
نزدیک‌ترین ابیاتِ هر شاعر به این موضوع، برگزیده با جست‌وجوی معنایی؛ هر بیت به شعر کاملش پیوند دارد.
حافظ دربارهٔ آزادگی
- غزل شماره ۱۷۳
زیر بارند درختان که تعلق دارندای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد
- غزل شماره ۶۱
چه باشد ار شود از بند غم دلش آزادچو هست حافظ مسکین غلام و چاکر دوست
- غزل شماره ۳۷
غلام همت آنم که زیر چرخ کبودز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست
- غزل شماره ۱۸
برسان بندگی دختر رز گو به درآیکه دم و همت ما کرد ز بند آزادت
- غزل شماره ۳۵
گدای کوی تو از هشت خلد مستغنیستاسیر عشق تو از هر دو عالم آزادست
- غزل شماره ۳۱۷
فاش می گویم و از گفته خود دلشادمبنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
- غزل شماره ۱۸۳
همت حافظ و انفاس سحرخیزان بودکه ز بند غم ایام نجاتم دادند
- غزل شماره ۳۱۶
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلمقد برافراز که از سرو کنی آزادم
خیام دربارهٔ آزادگی
- رباعی شماره ۶
فارغ ز امید رحمت و بیم عذابآزاد ز خاک و باد و از آتش و آب
- رباعی شماره ۱۳۵
یک روز ز بند عالم آزاد نیمیک دمزدن از وجود خود شاد نیم
- رباعی شماره ۱۴۰
آن را باید به مرگ من شاد بدنکز دست اجل تواند آزاد بدن
- رباعی شماره ۱۱۹
بگشادم بندهای مشکل به حیلهر بند گشاده شد بجز بند اجل
- رباعی شماره ۷۷
نه خادم کس بود نه مخدوم کسیگو شاد بزی که خوش جهانی دارد
- رباعی ۱۲۹
بگشای سر زلف بتی بند ز بند،زان پیش که بند بندت از هم برود!
- رباعی شماره ۱۷۰
خوش باش که پخته اند سودای تو دیفارغ شده اند از تمنای تو دی
- رباعی شماره ۸۳
کم کن طمع از جهان و می زی خرسنداز نیک و بد زمانه بگسل پیوند
فردوسی دربارهٔ آزادگی
- داستان بیژن و منیژه
بزد دست و بگسست زنجیر و بندرها کرد ازو حلقه پای بند
- طهمورث
چو آزاد گشتند از بند اوبجستند ناچار پیوند او
- بخش ۱۳
چو از بند و پیوند یابد رهادرخشنده مهری بود بی بها
- بخش ۱ - پادشاهی قباد چهل و سه سال بود
به مردی رهانیدم او را ز بندنماندم که آید برویش گزند
- بخش ۲۹
رها کردن ازبند پای قبادوزان مهتران دادن او را بباد
- بخش ۲۹
که یارد شدن پیش آن ارجمندرهاند مران بیگنه را ز بند
- بخش ۶
به خانه شد و بنده آزاد کردبدان خواسته بنده را شاد کرد
- بخش ۴
بفرمود تا پای دستان ز بندگشادند و دادند بسیار پند